Biała królowa, tom I cyklu Wojny kuzynów

Biała królowa, tom I cyklu Wojny kuzynów

Biała Królowa to pierwszy tom cyklu Philippy Gregory, który opowiada historię angielskich szlacheckich rodów z okresu Wojen Kuzynów, czyli znanych każdemu wydarzeń zwanych Wojną Dwóch Róż.

Kategoria // Europa w koronie    21/07/2012    czytany 7404 razy    Autor //    Ocena: +4/6
Biała królowa, tom I cyklu Wojny kuzynów

Philippa Gregory ma już w swoim dorobku ciekawą serię opowiadającą o losach dynastii Tudorów. Tym razem postanowiła cofnąć się jeszcze wcześniej i opisać losy dynastii walczących w tzw. wojnie dwóch róż. Przyznaję, że jest to moja pierwsza książka tej autorki. Znalazłem wiele ocen, które mówią, że na tle wcześniejszych jest raczej słaba. Mnie się jednak bardzo spodobał sposób przedstawienia historii w formie pamiętnika. Gregory bardzo dokładnie uchwyciła krajobraz pogrążonej w wojnie Anglii. Ziemi, którą co kilka lat nawiedzały kolejne wielkie armie, pustosząc je i zabijając bliskich. Postacie są ciekawe, barwne i wiarygodne. Akcja szybka i wartka. Zaskoczeniem były opisy bitew i relacje z toczącej się wojny - dość niespotykane u kobiet. Co prawda autorka skleiła powieść tak, że niemal bez przerwy mamy do czynienia z akcją w postaci spisków, wojen, bitew, czy również dyplomacją na wysokim poziomie. Pomija niestety codzienne problemy monarchini i jej rodziny, ograniczając się tylko do takich scen, które były niezbędne do budowy napięcia czy opisu postaci lub nowego położenia Królowej (np. gdy trafiła do sanktuarium). 

Książka jest podzielona na rozdziały opisane datami, ale można śmiało podzielić powieść na trzy części, m.in. do czasu, gdy Edward ogłosił swoje małżeństwo, czas jego królowania oraz ostatnią część po jego śmierci. Powieść opowiada dzieje królowej Elżbiety Woodville - kobiety z ludu, która opisuje swoje życie od dnia poznania młodego Króla Edwarda IV walczącego jeszcze o prawa do tronu ze swoim poprzednikiem, aż do czasu objęcia tronu przez jego młodszego brata Ryszarda III. W pierwszej części autorka opisuje rodzące się pomiędzy dwojgiem ludzi uczucie i fascynację. Następnie, gdy Edward pokonuje swojego przeciwnika, sprowadza Elżbietę na dwór i ujawnia wszystkim, że jest jego małżonką. Wówczas zaczyna się właściwa część powieści, w której to Elżbieta zdaje się mieć wpływa na swojego męża i kształtuje politykę królestwa Anglii wg własnych upodobań, czyli upycha po ważniejszych stołkach członków swojej niskiego pochodzenia rodziny. Oczywiście taki sposób prowadzenia królestwa nie podoba się wielmożom, w tym Richardowi Nevill’owi, hrabiemu Warwick, który usadził Króla na jego tronie. Szybko rozpoczyna się kolejna walka o wadzę, z której młody Edward wychodzi zwycięsko. Ale jego panowanie było naznaczone szeregiem podobnych rewolt i wystąpień przeciwko monarsze. Dopiero w 1471 roku, w bitwie pod Tewkesbury udało się trwale pokonać wszystkich wrogów, a trzymanego w niewoli króla Henryka VI zamordowano. Odtąd nastąpił czas pokoju trwający do śmierci Edwarda w 1483 roku. Tym samym rozpoczynając dwuletnie starania Ryszarda III o zdobycie korony.

Na podstawie powyższego opisu można przyjąć, że tytułowa biała Królowa i jej mąż byli otoczeni wrogami ze wszystkich stron. Należy pamiętać, że Yorkowie uzyskali tron dzięki zwycięstwu w buncie, i bardzo dyskusyjne jest, czy ten tron im się należał, bowiem Edward IV zasiadł na nim, gdy żył jeszcze jego poprzednik Henryk VI. Dodatkowo został on zgładzony na rozkaz Edwarda. Historia nie znosi niesprawiedliwości - obaliła Yorków. Ich miejsce zajęli Tudorowie - młodsza linia Lancasterów, czyli uznać można, że sprawiedliwości stało się zadość. Z opisów możemy również wywnioskować, że królowa Elżbieta nie do końca była postacią wyrozumiałą i pokojowo nastawioną. Oskarżono ją o nepotyzm, toczyła ją nienawiść i chęć zemsty na Warwicku oraz bracie króla - Jerzym, których uważała za odpowiedzialnych śmierci jej ojca i starszego brata. Sama również nie stosowała litości wobec swoich wrogów, każąc ich ścinać i wyciągać z sanktuariów, w których się kryli w obliczu klęski. Co oczywiście nie przeszkadzało jej korzystać dwukrotnie z kryjówek w klasztorach, gdy sama miała problemy z utrzymaniem władzy i jej wrogowie panoszyli się po Londynie jak u siebie. Z punktu widzenia historycznego jest to całkowicie oczywista sprawa, bowiem najczęściej to Bóg “był z nimi”, dodatkowo była żoną namaszczonego króla, a pozostali pretendenci do tronu to zwykli zdrajcy i buntownicy. Niemniej ciekawie jest przeczytać, gdy osoba decydująca o życiu poddanych znajduje się nagle na ich łasce. Autorka uknuła również ciekawą intrygę związaną z dwoma synami Elżbiety Woodville, tzw. Książętami z Tower, których kazał uwięzić Ryszard III, a następnie w niewyjaśniony sposób zniknęli z tego świata. Gregory tłumaczy słowami Elżbiety, że ta podmieniła swojego młodszego syna na pazia, i odesłała na kontynent umieszczając go wśród zwykłych ludzi. Autorka sugeruje, że synowie królowej zostali zgładzeni a ich szczątki pogrzebane przy schodach z Tower. I faktycznie, w XX wieku odkryto w tym miejscu dwa wybrakowane szkielety, jednak panująca Elżbieta II odmówiła możliwości zbadaniach szczątków. Nie świadczy to jednak, że faktycznie były to szczątki synów Elżbiety. Philippa Gregory rozpisała ten wątek, aby dopasować go do rzeczywistych wydarzeń. Autorka sama przyznaje, że w wielu przypadkach musiała rozwinąć historię o własne domysły, bowiem historia z drugiej połowy XV wieku nie jest dokładnie spisana, ówcześnie nie prowadzono dokładnych roczników, a decyzje podejmowano czasem naprędce. Dlatego autorka musiała podjąć się trudnego zadania zapełniania tych dziur. Aby ubarwić historię skorzystała również z bardzo popularnych wtedy tematów magii i okultyzmów. Autorka zasugerowała, że Elżbieta wywodząca się z prastarego rodu mogła praktykować magię i tym samym sprowadziła na Anglię kataklizm w postaci długich opadów. Pojawiły się również spekulacje, że Elżbieta uwiodła Edwarda używając czarów, co też wypominano jej, aż do śmierci.

Wielce jestem zafascynowany twórczością Philippy Gregory. Autorka bardzo realistycznie opisała postać Elżbiety Woodville. Pomimo braku skrupułów, jakimi kierowała się królowa, nie sposób nie wciągnąć się w jej opowieść i polubić. Zwłaszcza, w momentach, gdy cierpiała po stracie dzieci, rodziców i braci. Albo, gdy myślami była przy wojującym Edwardzie. Polecam książkę miłośnikom historii, bowiem o okresie zwanym Wojną Dwóch Róż słyszał zapewne każdy, ale jeśli chcecie dowiedzieć się dokładniej jak przebiegał konflikt, a nudzi Was typowa podręcznikowa proza - zachęcam do zapoznania się z powieścią.


Więcej książek na półce: Europa w koronie

Medicus - historia chłopca, który chciał zostać lekarzem
Schizma - rozłam w łonie Kościoła
Wład Palownik, prawdziwa historia Drakuli
Biała królowa, tom I cyklu Wojny kuzynów
Władczyni rzek, tom III cyklu Wojny Kuzynów
Czerwona królowa, tom II cyklu Wojny Kuzynów
Córka Twórcy Królów, tom IV cyklu Wojny Kuzynów
Biała księżniczka, tom V cyklu Wojny Kuzynów
Klątwa Tudorów, tom VI cyklu Wojny Kuzynów
Wieczna księżniczka, tom I cyklu Powieści Tudorowskie
Kochanice króla, tom II cyklu Powieści Tudorowskie
Dwie królowe, tom III cyklu Powieści Tudorowskie
Błazen królowej, tom IV cyklu Powieści Tudorowskie
Kochanek dziewicy, tom V cyklu Powieści Tudorowskie
Uwięziona królowa, tom VI cyklu Powieści Tudorowskie
Grzechy rodu Borgiów
Mikael Karvajalka
Mikael Hakim
Sekret Tudorów
Spisek Tudorów
Przysięga królowej - Historia Izabeli Kastylijskiej
Siódme życie markiza de Sade
Wyznania Katarzyny Medycejskiej
Barbara i król. Historia ostatniej miłości Zygmunta Augusta
Księżna Mediolanu
Królowa Margot
Żelazne damy
Damy ze skazą. Kobiety, które dały Polsce koronę
Damy złotego wieku
Ostatnia żona Tudora. Poskromienie królowej
Wersal. Prawo krwi
Potomek Tudorów
Kösem. Matka sułtanów
Katarzyna Wielka. Gra o władzę

Ostatnie książki

Ostatnie filmy

Ostatnie komiksy

Ostatnie seriale

wydarzenia-fb

poletko

przeczytane

obejrzane

europa-antyk

europa-korona

star wars legends

star wars nowy

potter

ender

wiek xx

prawdziwe historie

O mnie

Autor bloga popkulturka. Lubi czytać książki, oglądać dobre filmy, z natury niewolnik serialowych tasiemców. Wielki fan scifi, ale tylko wyższych lotów. Obecnie z braku dobrego scifi, amator książkowego universum Star Wars oraz wszelkiego fantasy, ponadto powieści historycznych z epoki antyku i renesansu.

więcej »

kontakt | polityka prywatności i ciasteczek

social0social01